พระพรหม พระบิดามหาพรหม
ผู้สร้าง ผู้บันดาล และผู้คุ้มครองมวลมนุษย์
คาถาบูชาพระพรหม
" โอม ปะระเม สะนะมัสการัม โองกานิสะวะรัง พรหมมะเรสะยัม ภูปะสะวะวิษณุ ไวยะทา นะโมโทติลูกปัม ทะระมายิกกะยานัง ยะไวยะรา คะมุรัม สะทานันตะระ วิมุสะตินัน นะมัตเต นะมัตเตร จะอะการัง ตะโถวาจะ เอตามาตาระยัต ตะมันตะรามา กัตถะนารัมรา จะสะระวะปะติตัม สัมโภ พะกะระโร ทิวะทะยัม มะตัมยะ "
พระประวัติ
พระพรหม (อักษรโรมัน Brahmā ;อักษรเทวนาครี ब्रह्मा) เป็นเทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์ฮินดู ถือว่าเป็นผู้สร้างจักรวาล และเป็นหนึ่งในตรีมูรติ อันประกอบด้วยพระพรหม พระวิษณุ และพระศิวะ เป็นคนละอย่างกับ พรหมัน อันเป็นเป้าสูงสุดของปรัชญาฮินดู แต่มีรากศัพท์เดียวกัน โดยที่พรหมันนั้นเป็นนาม นปุงสกลิงก์ คือไม่มีเพศ ขณะที่พระพรหม เป็นปุลลิงก์ หรือบุรุษเพศ ตามคัมภีร์พระเวท ถือว่าพระพรหมมีชายา คือพระนางปชาบดี มีหงส์เป็นพาหนะ มี 4 พระพักตร์ เป็นเทพแห่งการสร้างและการให้พร ที่เรียกว่า " พรหมพร " ถือเป็นเทพเจ้าแห่งความเมตตา
พระพรหม เป็นเทวดาชั้นสูงขั้นหนึ่งที่สูงกว่าเทวดาทั่วไป เรียกว่า "พรหม" พระพรหมไม่มีเพศ แต่ก็ยังอยู่ในกามาพจรภพ มีการวนเวียนว่ายตายเกิด อยู่ในสวรรค์ที่เรียกว่าชั้นพรหม พระพรหมแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ พรหมที่มีรูป เรียกว่า "รูปพรหม" และพรหมที่ไม่มีรูป เรียกว่า "อรูปพรหม" โดยอรูปพรหมจะสูงกว่ารูปพรหม พระพรหมมีวัตรปฏิบัติที่เคร่งครัดเป็นแนวทางที่เรียกว่า " พรหมจรรย์ " ภพภูมิที่เหนือกว่าอรูปพรหมขึ้นไปก็คือ โสดาบัน ของพระโสดาบัน นั่นเอง
พระพรหมมีชื่อเรียกอื่นในภาษาไทยเช่น จตุรพักตร์, ธาดาบดี, หงสรถ เป็นต้น
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นิยามของ พรหม ใน ภควัทคีตา (บทเพลงแห่งองค์ภควันต์) สิ่งที่บุคคลควรรู้สูงสุดคือ พรหม
พรหมคือสภาวะอันสูงสุด ไม่มีเบื้องต้น ไม่เป็นทั้งสิ่งมีอยู่และสิ่งไม่มีอยู่
พรหมหยั่งรู้ถึง อารมณ์ โลภ โกรธ หลง แต่พรหมปราศจากอารมณ์เหล่านั้น
พรหมไม่มีความยึดมั่นในสรรพสิ่ง
พรหมคือสภาวะอยู่เหนือความดีและความชั่ว
พรหมมิอาจหยั่งรู้ได้ด้วยการคิดและใช้เหตุผล
พรหมคือแสงสว่างเหนือแสงสว่างทั้งปวง
